Umysł

Mózg jest absolutnie kluczowym narządem w ludzkim organizmie – steruje wszystkimi procesami, które w nim zachodzą. Jego bardzo dynamiczny rozwój zaczyna się już 13 dni po zapłodnieniu, kiedy tworzą się zawiązki układu nerwowego, i trwa przez całe życie. Niektóre funkcje mózgu są prawie dojrzałe pod koniec ciąży, inne dojrzewają dopiero po narodzinach, czasem aż do okresu dorosłości. Od momentu narodzin, w ciągu pierwszego roku życia dziecka, wielkość jego mózgu zwiększa się prawie trzykrotnie, by w wieku 5 lat osiągnąć wagę mózgu osoby dorosłej. O rozwoju mózgu dziecka świadczą umiejętności, które nabywa. Z każdym miesiącem życia dziecko poszerza zakres zdolności motorycznych oraz funkcji poznawczych i społeczno-emocjonalnych. Od sprawnego funkcjonowania mózgu zależy aktywność naszego ciała i umysłu. Mózg sprawuje kontrolę nad wszystkimi narządami cielesnymi i procesami fizjologicznymi. Odpowiada również za takie zdolności umysłowo-poznawcze, jak świadomość, inteligencja, pamięć, podejmowanie decyzji, twórczość artystyczna.

W momencie narodzin człowieka wszystkie komórki nerwowe są już wykształcone, jednakże w określonych regionach mózgu brakuje jeszcze ostatecznych połączeń między nimi. Wiele połączeń zaczyna wykształcać się dopiero po narodzinach, ale znaczna ich część zaniknie po krótkim czasie. Następuje nieustający proces przebudowy połączeń między komórkami nerwowymi. Synapsy, które nie są funkcjonalnie wykorzystywane, ulegną zanikowi. Połączenia synaptyczne odbywają się w różnych częściach mózgu z różną szybkością i intensywnością; osiągają swoje wartości szczytowe w różnych momentach życia człowieka. Istnieją przedziały rozwojowe (fazy krytyczne), podczas których mózg jest szczególnie podatny na określone doświadczenia. Niemniej jednak wielka elastyczność mózgu i zdolność do ciągłego powstawania nowych połączeń neuronalnych sprawia, że człowiek jest w stanie nabywać nowe umiejętności przez całe życie. Nie wolno nigdy robić mózgowi „wakacji”, dlatego tak istotna jest aktywność intelektualna od wczesnego dzieciństwa aż do podeszłego wieku.

Ciało – umysł – emocje to wzajemnie na siebie oddziałujące, integralne człony wszechstronnego rozwoju człowieka. Prawidłowe, nieograniczone doświadczenia motoryczne wpływają na rozwój funkcji poznawczych, dają pewność siebie, poczucie bezpieczeństwa. Dzieci dobrze czują się we własnym ciele i otaczającym ich świecie, doświadczają różnorodnych emocji, uczą się samoregulacji, nabywają kompetencje komunikacyjne, budują relacje społeczne.

Pin It on Pinterest