Emocje

Emocje towarzyszą nam stale. Wszystkie wydarzenia w życiu codziennym wpływają na nasze uczucia i emocje. Emocje (od łac. e movere, ‚w ruchu’) to stan znacznego poruszenia umysłu. Ich cechą charakterystyczną jest to, że pojawiają się nagle i są z czymś powiązane, może to być jakieś wydarzenie, lub myśli skoncentrowane wokół jakiejś tematyki. Wywołują je również otaczający nas ludzie.

Emocje są w takim samym stopniu funkcją mózgu jak inteligencja. Naszym życiem emocjonalnym i społecznym rządzi duży zespół struktur nerwowych tworzących układ limbiczny, który jak każda inna część mózgu kształtuje się pod wpływem natury i kultury. Każde dziecko rodzi się z właściwym dla siebie wyposażeniem emocjonalnym, które często określamy mianem temperamentu. Nigdy później emocje nie rządzą naszym życiem w takim stopniu, jak we wczesnym dzieciństwie.(…) Chociaż dzieci zdobywają stopniowo umiejętność samokontroli i potrafią panować nad sobą przez coraz dłuższy czas, pierwsze lata są prawdziwą karuzelą emocjonalną, na której rodzice- chcąc nie chcąc- muszą stale odbywać przejażdżki. (L.Eliot, Co tam się dzieje) Rozwój emocjonalny dziecka, o czym często się zapomina, jest niezwykle istotny, ponieważ ma wpływa na rozwój każdej innej zdolności umysłowej. W pierwszych latach życia pełni funkcje komunikacyjną, jest podstawą rozwoju społecznego. Znaczącą rolę w życiu dziecka, mającą wpływ na jego przyszłe relacje i osiągnięcia odgrywa inteligencja emocjonalna, czyli umiejętność rozpoznawania i kontrolowania swoich uczuć oraz odczytywania uczuć innych i reagowania na nie.

Ciało – umysł – emocje to wzajemnie na siebie oddziałujące, integralne człony wszechstronnego rozwoju człowieka. Prawidłowe, nieograniczone doświadczenia motoryczne wpływają na rozwój funkcji poznawczych, dają pewność siebie, poczucie bezpieczeństwa. Dzieci dobrze czują się we własnym ciele i otaczającym ich świecie, doświadczają różnorodnych emocji, uczą się samoregulacji, nabywają kompetencje komunikacyjne, budują relacje społeczne.

Pin It on Pinterest